Od jakiego wieku warto zacząć angielski?

Dolny próg wieku jest w Krakowie decyzją marketingową każdej szkoły z osobna, nie efektem jakiegoś wspólnego standardu. Rozrzut jest ogromny — od niemowlaka do drugiej klasy podstawówki.

Zanim policzysz koszt kursu, warto wiedzieć, że kontakt z angielskim zaczyna się w polskim systemie oświaty wcześniej, niż zakłada większość rodziców. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego — załącznik do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 14 lutego 2017 r. (Dz.U. 2017 poz. 356) — zawiera osobny obszar „Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym". Rozporządzenie mówi wprost, że ma się to odbywać „przede wszystkim w formie zabawy", przez osłuchanie z językiem w codziennych sytuacjach: proste polecenia, wspólne czytanie książeczek, rymowanki, piosenki i materiały audiowizualne. Przepis zobowiązuje też do wyboru tego języka obcego, który jest nauczany w szkołach podstawowych na terenie gminy — w praktyce niemal zawsze angielskiego.

To nie jest kurs językowy i nikt nie obiecuje po nim poziomu A1. Ale to znaczy, że pytanie brzmi nie „czy dziecko zetknie się z angielskim przed szkołą", tylko „czy dokładam do tego dwa i pół tysiąca złotych rocznie za dodatkowe 25 godzin zajęć".

• Nie porównują konkretnych szkół ani metod. Żadne z nich nie testowało Helen Doron, Early Stage ani metody Callana. Porównań skuteczności konkretnych krakowskich szkół nie ma i nie udajemy, że mamy.
• Nie dotyczą wymowy i akcentu. Badanie Hartshorne'a i współautorów mierzyło znajomość gramatyki. O akcencie nie mówi nic.
• Nie dotyczą dzieci wychowywanych dwujęzycznie. Dziecko, do którego jedno z rodziców mówi codziennie po angielsku, jest w zupełnie innej sytuacji niż dziecko na kursie raz w tygodniu.
• Nie mówią, że trzylatkowi kurs zaszkodzi. Jeśli dziecko lubi te zajęcia i budżet je udźwignie, nie ma powodu z nich rezygnować. Jest natomiast powód, żeby nie traktować ich jako inwestycji, która się zwróci przewagą nad rówieśnikami w liceum.

Rachunek jest prosty i wart zrobienia przed zapisem. Kurs dla przedszkolaka w krakowskiej szkole kosztuje 2140–3980 zł rocznie z materiałami. Start w wieku trzech lat i nauka do końca podstawówki to jedenaście lat opłat; start w wieku siedmiu lat — siedem. Przy najtańszym wariancie różnica wynosi około 8,5 tys. zł, przy droższych przekracza 15 tys. zł.

Te pieniądze mogą oczywiście dobrze pracować: kurs dla trzylatka to także forma zajęć grupowych, rytm tygodnia i kontakt z rówieśnikami. Ale jeśli decyzja zapada wyłącznie z obawy, że „potem będzie za późno", warto wiedzieć, że badania nad nauką kursową tej obawy nie potwierdzają — a granica, po której faktycznie robi się późno na poziom rodzimego użytkownika, przebiega według cytowanej analizy dopiero między 10. a 12. rokiem życia.

1. Sprawdź, ile godzin dziecko naprawdę dostanie. Kurs za 3980 zł z 60 godzinami w roku daje dwa i pół raza więcej kontaktu z językiem niż kurs za 2140 zł z 25 godzinami. To ta liczba, a nie wiek startu, jest w badaniach zmienną, która działa.
2. Sprawdź, czy szkoła ma ścieżkę na kolejne lata. Ciągłość jest ważniejsza niż wczesny start, a nie każda oferta ją zapewnia: Novakid kończy programy na 12. roku życia, Tutlo prowadzi kursy do klasy 8. Pełną drabinę mają York (4–18 lat), Early Stage (3–19), Leader School (2–19) i Helen Doron (od 3. miesiąca do 19 lat).
3. Sprawdź, czy dziecko wytrzyma format. Trzylatek na zajęciach grupowych i trzylatek przed ekranem to dwie różne sytuacje. Bezpłatną lekcję pokazową albo próbną oferują Leader School, INFINITY, Helen Doron i Novakid — to najtańszy sposób sprawdzenia, zanim podpiszesz umowę na rok.
4. Nie porównuj samych rat. Rata miesięczna nic nie mówi, dopóki nie znasz liczby zajęć w roku i długości pojedynczych zajęć. Przeliczenie na złotówki za 60 minut rozpisujemy w tekście o kosztach.

Jeśli któryś z progów wiekowych zmienił się na stronie szkoły, napisz — poprawiamy po sprawdzeniu u źródła.